خداوند يا فرشتگانش به او خطاب مىكنند : خُذُوهُ فَغُلُّوهُ * ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ * ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ * إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ * وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ * فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ * وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ * لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ . « 1 » بگيريد او را و در غُل بيفكنيد و زنجيرش كنيد ، و سپس در آتش دوزخ بسوزانيد ، و سپس در سلسله و زنجيرى كه دِرازاى آن هفتاد ذراع است او را ببنديد . جنبه‌هاى وجه خلقى ، مفيد ظهور جنبهء وجه اللهى نيستند براى آنكه در دنيا از كسانى بود كه ايمان به خداى بزرگ نمىآورد ؛ تمام موجودات را مؤثّر ميدانست مگر خدا را . نماز نخواند ؛ ربط با خدا پيدا نكرد . چون نماز انسان را با خدا ربط ميدهد . نماز جنبهء وجه اللهى را در انسان قوى مىكند و جنبهء مشاهدهء استقلال علل ، و تأثير اسباب را ضعيف ميگرداند . يعنى نماز يك اثر مهمّى كه دارد مهر بطلان به سلسلهء علل و معلولاتِ عالم خلق مىزند و مُهر حقّ و صحّت و اعتبار به جنبهء وجه اللهى مىزند . نماز قربان هر مرد متّقى ، و نزديك كنندهء هر فرد متعهّد به خداست ؛ اين از فوائد نماز است . و ديگر آنكه در طعام دادن به مسكين سعى و اهتمام نداشت . زكات دادن موجب طهارت مال و دل است . انفاق در راه خدا انسان را از خودپسندى و خود بينى بيرون مىآورد . مال ، مورد علاقهء

--> ( 1 ) آيات 30 تا 37 ، از سورهء 69 : الحاقّة